Woensdag Europese betoging

Op 29 september is er een Europese actiedag van de vakbonden. Aanleiding is de poging om ons te laten betalen voor de crisis met harde besparingsmaatregelen in verschillende Europese landen. Deze Europese actiedag met onder meer een betoging in Brussel en een algemene staking in Spanje is belangrijk om het verzet op Europees niveau te brengen. Daarnaast kan het een nuttige stap zijn om de discussie aan te gaan over een Europese stakingsdag. Hieronder alvast een link naar een PDF-versie van het vakbondspamflet. Daarin worden terechte vaststellingen gemaakt maar wordt geen echt antwoord geboden op de crisis.

> PDF van het vakbondspamflet

Libre Parcours aan het piket B-Cargo in Antwerpen-Noord

Woendag 15 september 2010. 23 uur 's avonds. Een groepje van een tiental treinbestuurders staat aan de ingang van het goederenstation van Antwerpen-Noord. Ze pikken het niet langer dat de directie hen wil overhevelen naar het nieuwe B-Logistics, een N.V. van privaat recht waar ze als contractueel zullen aangesteld worden. Op dit moment zijn er bij de NMBS enkel statutaire treinbestuurders, maar de directie zoekt de flexibiliteit in alles. Niet enkel de werkomstandigheden van de werknemers wordt hiermee aangevallen, ook de werkzekerheid krijgt een knauw.

Enkele reacties van stakers:

Tegen wie is deze staking gericht?
“Wij staken niet tegen de directie die steeds beweert dat de NMBS door Europa en door de concurrentie gedwongen wordt om herstructureringen erdoor te krijgen. Wij staan open voor dialoog, en reiken de hand uit naar degene die wél verantwoordelijk is voor deze maatregelen. Wij wensen gehoord te worden door die persoon. Wij wachten nu op een reactie.”

Jullie staan hier met een tiental actievoerders, is de staking geslaagd?

“Zeker, volgens ons heeft ong 80% van de werknemers te Antwerpen-Noord het werk neergelegd. Omdat deze actie spontaan is, komen er veel bestuurders toch naar de depot gereden, maar vaak is een kort gesprek al voldoende om hen te overtuigen mee te doen. Enkelen komen zelfs een tijdje mee op het piket staan. Bovendien is deze actie uitgebreid naar enkele andere grote goederendepots, zoals Luik en Charleroi.”

Vanwaar het grote succes van deze actie dan?
“De bestuurders zijn de houding van de directie zo beu als koude pap. Telkens weer een goed-nieuws show dat hun herstructurering werkt, afgewisseld met zeer negatieve berichten over grote verliezen. En dan een groot plan om ons over te hevelen naar een N.V. waar nauwelijks de zekerheid bestaat dat dat bedrijf levensvatbaar is? Nee, daar willen we niet aan meedoen. Tevens komt dit initiatief van de bestuurders en plaatselijke afgevaardigden, waardoor de betrokkenheid van elke collega erg groot is. De vakbonden steunen de staking, dat is altijd mooi meegenomen.”

Contractueel werken of statutair, is dat een groot verschil?
"Een treinbestuurder moet steeds in goede fysieke en mentale gezondheid verkeren om zijn job te kunnen uitvoeren. Uit onderzoek blijkt dat mensen die nachtwerk of onregelmatig werk verrichten, haast zeker gezondheidsschade ondervinden. Contractuele bestuurders worden bij gezondheidsproblemen eenvoudigweg afgedankt, terwijl statutairen in feite voor een andere functie worden opgeleid. Dus geen 40 plussers die
in de kou komen te staan.

“De directie kan ons onmogelijk verplichten om over te stappen naar de nieuwe structuur, maar de schrik zit erin dat contractuele en statutaire bestuurders tegen elkaar zullen worden uitgespeeld.

“Waarschijnlijk zal de directie in het begin méér voordelen bieden aan de contractuelen (nieuw aangeworven Cargo-TB's zouden automatisch contractueel zijn, red), maar dat liedje blijft niet duren. Zodra er geen statutaire bestuurders meer overblijven, en dat is het plan van de directie op termijn, kunnen ze met de Cargo-Tb's doen wat ze willen. Verzet is altijd moeilijker als je contractueel bent, en als je nu al kijkt dat acties en stakingen zich vaak richten op veiligheidsproblemen, dan weet je welk straatje we inslaan met deze privatisering."

Niet mis te verstane woorden
De bestuurders van B-Cargo hadden overschot van gelijk om het werk neer te leggen. Wij blijven hen steunen in hun strijd om hun werkzekerheid en werkomstandigheden.

Donderdag (na 24u staking) is een afgevaardigde van de directie komen luisteren naar de eisen van de actievoerders, en daardoor is de staking opgeschort. Voorlopig, aldus de actievoerders. Indien we niet snel een dialoog krijgen, kunnen ze zich aan meer problemen verwachten.

Antwerpen: bestuurders goederentransport in actie

Dit is de oproep die vandaag onder de goederenbestuurders werd verspreid.

Beste collega’s,

Hebt u zich ook al zo zwaar geërgerd over de gang van zaken in het Cargo dossier!? De directie maakt het ene verlanglijstje na het andere met ideeën om onze arbeidsvoorwaarden af te bouwen en ons statuut te breken, maar ernstig sociaal overleg dat verder gaat dan het eenvoudig voorlezen van hun verlanglijstjes vinden ze blijkbaar niet nodig… We hebben nu de hele zomer lang moeten wachten op een nieuw voorstel van hunnentwege, waarin we de naïeve hoop koesterden dat er toch een zekere tegemoetkoming in zou zitten naar onze meer dan terechte bemerkingen, maar het heeft niet mogen baten… We kunnen integendeel enkel maar vaststellen dat dit nieuw document in essentie dezelfde inhoudelijke toekomstbeelden bevat als het vorige document. Alleen wordt er meer zand in de ogen gestrooid… Dit is echt niet ernstig meer, en dit was voor ons dan ook de spreekwoordelijke druppel!

Wij eisen dan ook dat er eindelijk eens rekening gehouden wordt met onze bemerkingen! Zoals:

1) Wij eisen het behoud van ons statuut, ook voor onze toekomstige collega’s, het behoud van B-Technics als onze directie en van B-Holding als onze werkgever, met alles erop en eraan!
2) Wij willen qua vertegenwoordiging evenmin overgeheveld worden naar het paritair comité nummer 226 en wensen vertegenwoordigd te blijven binnen onze huidige overlegstructuren!
3) Wat betreft onze arbeidsvoorwaarden willen wij dat er ernstig rekening gehouden wordt met al onze bemerkingen daaromtrent, en dat de bespreking ervan niet losgekoppeld wordt van de bespreking van het onderzoek dat CPS deed naar de psychosociale belasting van het treinbesturingspersoneel. Beide debatten zijn immers onlosmakelijk met elkaar verbonden!
4) Het integraal behoud van onze 13 kredietdagen alsook de vrije keuze in het opnemen ervan!
5) Wij hechten ook veel belang aan het blijven bestaan van klassieke binnenlandse reeksen!
6) Wij eisen een assertief commercieel beleid, met nieuwe contracten als resultaat! Tijdens de crisis verdween heel wat van onze trafiek, maar nu onze economie weer aantrekt komt er opvallend weinig trafiek terug naar ons bedrijf… Dit is echt niet toe te schrijven aan de inzet van het besturingspersoneel is, dat hier dan ook op geen enkele manier de dupe van wil zijn!
7) Wij eisen ook dat de directie blijk geeft van de ernstige wil om het project te doen slagen, en verwachten daarbij dat de planning van de activiteiten grondiger zal gebeuren dan vandaag het geval is, en dat politiek gekleurd beleid vanaf nu ook strikt achterwege wordt gelaten!

Zolang we geen betekenisvolle tegemoetkoming voelen op elk van deze domeinen zal de directie niet op onze medewerking kunnen rekenen! Indien men echter eindelijk tot het besluit zou komen dat een reorganisatie zoals deze slechts kan slagen als ze met de steun van de mensen op de werkvloer doorgevoerd wordt, en er dan ook eindelijk écht gepraat kan worden, kan dat veranderen. Zolang dat niet gebeurd zullen wij strijdvaardig blijven, en zullen wij niet aanvaarden dat maatregelen die onze levenskwaliteit drastisch dreigen te verslechteren eenzijdig door onze strot geramd zouden worden!

Deze actie is slechts een voorproefje! We moeten nu echt allemaal aan één zeel kunnen trekken als groep, over de depotgrenzen en de taalgrenzen heen! Door ons individueel te willen laten kiezen wil onze directie ons natuurlijk tegen elkaar uitspelen, maar als we dat laten gebeuren zijn we verloren!

Strijdvaardige groeten,
Jullie afgevaardigden

Europese Commissie wil liberalisering spoor opdrijven

De Tijd meldde afgelopen weekend dat de Europese Commissie de liberalisering van het spoor wil versterken en opdrijven. Niet alleen de spoorlijnen maar ook de infrastructuur (stations, loketten, onderhoud,…) zouden worden geliberaliseerd. Voor eind 2012 wil de Commissie een beslissing over de liberalisering van het nationale personenvervoer. Dit betekent: minder dienstverlening tegen een duurdere prijs en met minder personeel. De discussie rond de lokettoeslag voor internationaal personenverkeer maakt dat bijzonder goed duidelijk. Binnenkort volgt ook het binnenlands verkeer.

De Lijn. Eengemaakt verzet tegen besparingen nodig!

Op 4 augustus staakte De Lijn in West-Vlaanderen. Aan de kust reed bijna geen enkele tram uit en in heel West-Vlaanderen reed volgens de directie slechts 60% van de bussen. Daarbij moet worden opgemerkt dat 50 van die 60% voor rekening was van onderaannemers waar niet werd gestaakt. De acties waren gericht tegen de besparingsmaatregelen waarbij de frequentie van de kusttram wordt verlaagd, de rittijden en rusttijden worden beperkt en heel wat late en vroege buslijnen sneuvelen.

Schrappen van ritten en beperken van rij- en rusttijd
De besparingsmaatregelen kaderen in een besparingsplan van 51,8 miljoen euro in 2010 en 40 miljoen in 2011, opgelegd door de Vlaamse Regering. Dit jaar wil De Lijn 30 miljoen besparen op exploitatie en 21 miljoen op marketing, strategische projecten,...

De besparingsmaatregelen en de timing verschillen per regio, maar in grote lijnen zijn ze dezelfde. In de mooie woorden van De Lijn gaat het over een “optimalisatie van de dienstverlening”. In de praktijk is er een beperking van ritten met weinig reizigers, het beperken van de rusttijden en waar mogelijk het beperken van de rittijden als eerste stap. Hiertoe wordt gewerkt met minbus, een computerprogramma dat de meest optimale diensten berekent. Wat georoute bij De Post betekende, moet minbus voor De Lijn worden. Resultaat: rusttijden worden beperkt zonder rekening te houden met vertragingen en verkeersdrukte.

De volgende stap is het effectief schrappen van ritten met een te lage bezetting en vroege en late ritten zoals dit bijvoorbeeld al gebeurt met het avondvervoer in Gent en Antwerpen. Hierdoor worden vooral de meer landelijke gebieden geraakt waar sowieso al weinig bussen rijden. Of zoals een aantal burgemeesters uit de Westhoek het stelde: “Als er lijnen of ritten moesten bijkomen in het verleden, werden we overgeslagen. Maar nu er bespaard moet worden, zijn wij bij de eersten.” Misschien moeten de burgemeesters hun partijgenoten in de Vlaamse regering eens aanspreken?

Personeel en reizigers betalen de rekening
De Vlaamse regering stelt dat de werkvreugde van het personeel niet mag verminderen en dat de reizigers geen hinder mogen ondervinden... Deze woorden zijn misschien mooi voor de camera’s, maar de praktijk is anders. Het is duidelijk dat het personeel en de reizigers het besparingsplan zullen moeten dragen.

Chauffeurs moeten langere diensten rijden met een pak minder rusttijd en een strakker uurschema. Dit zal niet alleen zorgen voor meer vertragingen, maar ook voor meer stress, agressie en ongevallen. Voor reizigers betekent het dat ze ofwel hun bus of tram vaker te laat zullen zien komen of dat hij zelfs helemaal niet meer komt.

Mobiliteit en milieu worden steeds belangrijkere thema’s maar als puntje bij paaltje komt, wordt er bespaard op openbaar vervoer en zijn mensen verplicht zich met de auto te verplaatsen of thuis te blijven.

Nood aan eengemaakt verzet: 24-urenstaking en nationale betoging
De staking in West-Vlaanderen was zeker geen maat voor niets. Onder meer de rij- en rusttijden zijn gevoelig verbeterd. Maar zolang het besparingsplan doorgevoerd wordt, zullen we aan de ene kant verliezen wat we aan de andere kant hebben gewonnen. De staking was een goed begin en toont aan dat strijd loont.

Maar meer is nodig, er is nood aan eengemaakt verzet tegen de besparingsplannen. Alle regio’s worden zwaar geraakt door de besparingen en overal is de frustratie groot. Waarom als volgende stap geen 24-urenstaking bij heel De Lijn en als het kan, samen met chauffeurs van de pachters die eveneens geraakt worden, gekoppeld aan een nationale betoging. Hiervoor kan er eveneens gemobiliseerd worden onder de reizigers, eventueel samen met de actiegroepen van reizigers zoals een groep uit de wijk Den Dam in Antwerpen die reeds een betoging organiseerde tegen het schrappen van hun buslijn 19. Op deze manier kan er gewerkt worden aan een front van personeel van De Lijn en de pachters en reizigers.

Roeselare. Bewoners Schiervelde willen hun bus terug

De besparingen bij De Lijn leiden tot verzet. In Roeselare protesteren de bewoners van de wijk Schiervelde tegen het verdwijnen van hun bus naar het centrum. Lijn 3 volgt er een kortere weg waardoor hun wijk niet meer wordt bediend. De inwoners protesteren, er zijn heel wat oudere inwoners in de wijk en die zijn vaak aangewezen op de bus. Nu moeten ze een heel eind verder stappen om de bus te nemen. Er werd een petitie opgezet die op 20 september op de gemeenteraad wordt afgegeven.