Het pamflet dat we zullen verspreiden aan de 'hotelsessies' van Logistics NV

Laat je niets wijsmaken door Logistics NV!

Op verschillende ‘hotelsessies’ zal de directie van Logistics NV haar arbeidsvoorwaarden toelichten. Deze werden niet onderhandeld met de vakbonden. De directie benadert ons individueel. Het komt erop aan hen collectief van repliek te dienen. Samen staan we sterker!

Logistics NV legt de arbeidsvoorwaarden eenzijdig op, zonder overleg met de bonden Binnenlandse bestuurders werken maximum 10h Internationale 13h, waarvan 3h ‘pauze’. Doel is duidelijk het aantal uitslapen en prestaties beperken. Een arbeidsduurverlenging van 36 naar 38h per week. We verliezen dus 13 compensatiedagen. Een bruto loonsverhoging van 2%. Een bruto maandpremie van 100 euro voor internationale bestuurders. Dit zal het verlies aan uitslaapvergoedingen niet compenseren. Bedrijfswagen met tankkaart (Skoda Break of Sedan) om diensten aan te vangen in andere depots. Maximum een half uur per rit telt als werktijd. Je draagt zelf €90 bij.

Behoud van statuut bij externe detachering?

Volgens de wet moet het tijdelijk zijn. Slechts twee termijnen van 6 maanden zijn toegestaan. Daarna vervalt het statuut.

Zelfs al wordt het behoud van het statuut ingeschreven in de arbeidsovereenkomst, of verlengt men je detachering, strookt dit niet met de wet. De kans is reëel dat een private operator een klacht indient. De vakbondsleiding heldert dit best snel op.

Geen overname door een buitenlandse operator?

Eens voldoende contractuelen aan de slag zijn bij Logistics NV, is verkoop mogelijk. Met een nieuwe crisis voor de deur, en een dreigend faillissement, zal het als onvermijdelijk voorgesteld worden.

Niet tekenen staat gelijk aan niet meer rijden?

Je zal wel herbenut worden binnen de NMBS Groep, maar je bent je oude job kwijt, met alle voordelen die eraan vast hingen. Voor diegenen met te weinig jaren betekent het zelfs loonsverlies. Dit is chantage! Maar het werkt enkel als anderen wel tekenen.

Werkzekerheid?

De onzekerheid van gedetacheerden is haast even hoog als die van contractuelen. Wat bij langdurige ziekte of conflicten over arbeidsomstandigheden of veiligheid? Met één pennentrek sta je ter beschikking van de Holding. Uitslaapvergoedingen en bedrijfswagen kan je dan op je buik schrijven. Je valt terug op een (lager) barema. Met de toename van het aantal contractuelen, verzwakt de positie van de gedetacheerden. Werkzekerheid is net de grote troef van het statuut.

Het is niet duidelijk of Logistics NV over voldoende geld beschikt om zelf contractuelen op te leiden. Bovendien zou het wel eens kunnen dat dit niet goedkoper uitkomt dan het ‘huren’ van statutaire bestuurders. Logistics NV kan niet om ons heen, in die zin staan we sterk. Het komt erop aan collectief te weigeren.

Als Logistics NV het niet lucratieve verspreid vervoer afstoot, heeft het veel minder treinbestuurders nodig.

Het goederenvervoer per spoor moet afgestoten worden aan de privé maar de regering heeft wel €4 miljard veil voor het veiligstellen van de private winsten van Dexia. Terwijl men hier verder het pad van de liberalisering en privatisering inslaat,  klinkt in Groot-Brittannië de roep tot hernationalisatie van de volledige spoorwegsector steeds luider. Personeel en reizigers eisen er een nationalisatie onder controle van de arbeiders en de gebruikers.

Antwerpen: bestuurders goederentransport in actie

Dit is de oproep die vandaag onder de goederenbestuurders werd verspreid.

Beste collega’s,

Hebt u zich ook al zo zwaar geërgerd over de gang van zaken in het Cargo dossier!? De directie maakt het ene verlanglijstje na het andere met ideeën om onze arbeidsvoorwaarden af te bouwen en ons statuut te breken, maar ernstig sociaal overleg dat verder gaat dan het eenvoudig voorlezen van hun verlanglijstjes vinden ze blijkbaar niet nodig… We hebben nu de hele zomer lang moeten wachten op een nieuw voorstel van hunnentwege, waarin we de naïeve hoop koesterden dat er toch een zekere tegemoetkoming in zou zitten naar onze meer dan terechte bemerkingen, maar het heeft niet mogen baten… We kunnen integendeel enkel maar vaststellen dat dit nieuw document in essentie dezelfde inhoudelijke toekomstbeelden bevat als het vorige document. Alleen wordt er meer zand in de ogen gestrooid… Dit is echt niet ernstig meer, en dit was voor ons dan ook de spreekwoordelijke druppel!

Wij eisen dan ook dat er eindelijk eens rekening gehouden wordt met onze bemerkingen! Zoals:

1) Wij eisen het behoud van ons statuut, ook voor onze toekomstige collega’s, het behoud van B-Technics als onze directie en van B-Holding als onze werkgever, met alles erop en eraan!
2) Wij willen qua vertegenwoordiging evenmin overgeheveld worden naar het paritair comité nummer 226 en wensen vertegenwoordigd te blijven binnen onze huidige overlegstructuren!
3) Wat betreft onze arbeidsvoorwaarden willen wij dat er ernstig rekening gehouden wordt met al onze bemerkingen daaromtrent, en dat de bespreking ervan niet losgekoppeld wordt van de bespreking van het onderzoek dat CPS deed naar de psychosociale belasting van het treinbesturingspersoneel. Beide debatten zijn immers onlosmakelijk met elkaar verbonden!
4) Het integraal behoud van onze 13 kredietdagen alsook de vrije keuze in het opnemen ervan!
5) Wij hechten ook veel belang aan het blijven bestaan van klassieke binnenlandse reeksen!
6) Wij eisen een assertief commercieel beleid, met nieuwe contracten als resultaat! Tijdens de crisis verdween heel wat van onze trafiek, maar nu onze economie weer aantrekt komt er opvallend weinig trafiek terug naar ons bedrijf… Dit is echt niet toe te schrijven aan de inzet van het besturingspersoneel is, dat hier dan ook op geen enkele manier de dupe van wil zijn!
7) Wij eisen ook dat de directie blijk geeft van de ernstige wil om het project te doen slagen, en verwachten daarbij dat de planning van de activiteiten grondiger zal gebeuren dan vandaag het geval is, en dat politiek gekleurd beleid vanaf nu ook strikt achterwege wordt gelaten!

Zolang we geen betekenisvolle tegemoetkoming voelen op elk van deze domeinen zal de directie niet op onze medewerking kunnen rekenen! Indien men echter eindelijk tot het besluit zou komen dat een reorganisatie zoals deze slechts kan slagen als ze met de steun van de mensen op de werkvloer doorgevoerd wordt, en er dan ook eindelijk écht gepraat kan worden, kan dat veranderen. Zolang dat niet gebeurd zullen wij strijdvaardig blijven, en zullen wij niet aanvaarden dat maatregelen die onze levenskwaliteit drastisch dreigen te verslechteren eenzijdig door onze strot geramd zouden worden!

Deze actie is slechts een voorproefje! We moeten nu echt allemaal aan één zeel kunnen trekken als groep, over de depotgrenzen en de taalgrenzen heen! Door ons individueel te willen laten kiezen wil onze directie ons natuurlijk tegen elkaar uitspelen, maar als we dat laten gebeuren zijn we verloren!

Strijdvaardige groeten,
Jullie afgevaardigden

Interview naar aanleiding van de spoorstaking. “Dit is een strijd voor veilig en ecologisch transport met degelijke condities voor het personeel”

Naar aanleiding van de stakingsdag bij het spoor spraken we met Jean-Claude, een Luikse spoorman. We spraken over de filialisering bij het goederentransport B-Cargo. Maar voor Jean-Claude gaat het om veel meer. De discussie moet ook gaan over het soort samenleving dat we willen.

Kan je ons kort uitleggen waarover de staking gaat?

Jean-Claude: “Het probleem komt voort uit het goederenstransport dat wordt opgedeeld in verspreid vervoer of een volledige trein. Bij verspreid vervoer wordt een konvooi van wagons van verschillende bedrijven aan elkaar gehecht voor een gezamenlijk transport. Dit wordt exclusief gedaan door B-Cargo aangezien de kostprijs in verhouding groter is dan de opbrengst. De private bedrijven zijn niet geïnteresseerd in dit onderdeel van het goederentransport omdat het niet winstgevend is.
“Zowat 80% van de cargo-activiteit heeft betrekking op verspreid vervoer, in 20% van de gevallen is er een volledige trein. Op het vlak van inkomsten komt 20% van het verspreid vervoer en 80% van volledige transporten. Je moet niet lang rekenen om te weten dat een besparing van 60% op het verspreid vervoer nodig is om een zelfde winstgevendheid te bekomen als bij volledig transport. Dat is onmogelijk.
“Er zijn maar twee mogelijkheden: aanvaarden dat het verspreid vervoer een openbare dienst is en het bijgevolg ook subsidiëren, of het verspreid vervoer opgeven met alle gevolgen van dien. Een vermindering van het transport over het spoor zal leiden tot meer transport over de weg. Ook op het vlak van veiligheid, arbeidscondities en milieu is die tweede optie catastrofaal.”

Gaat de directie dan in die richting?

Jean-Claude: “Uiteraard zal de directie dat nooit zeggen. Maar de herstructureringen die nu worden voorgesteld, zullen niet werken. Deze maatregelen zullen de kosten niet met 60% verminderen. We gaan naar hetzelfde scenario als met ABX dat eerst werd gefilialiseerd en vervolgens failliet ging om de meest winstgevende elementen aan de privé over te dragen. De directie wil het project mooi verpakken, maar dat is enkel om hetzelfde doel te bereiken. De arbeiders en de vakbonden aanvaarden dit niet.
“Met de filialisering wordt het mogelijk om personeel aan te werven dat niet het statuut van spoorpersoneel heeft. Het is dus een aanval op het personeelsstatuut. Het personeel zal moeten concurreren met truckchauffeurs die meer dan 70 uur per week werken.”

In de media wordt vaak gesteld dat de reizigers worden gegijzeld...

Jean-Claude: “We moeten rekening houden met de gevolgen van een afname van het goederentransport via het spoor: dat leidt tot een ondermijning van het milieu, de gezondheidheid en de levenskwaliteit van iedereen. En dan hebben we het nog niet over de files. Terwijl er in Kopenhagen onderhandeld wordt over klimaatveranderingen, zien we dat de winstlogica op korte termijn van het liberalisme ernstige beperkingen heeft. Op deze basis zijn we niet in staat om tot een samenleving te komen waarin de levenskwaliteit van iedereen centraal staat.”

Het personeel van de NMBS staat niet alleen in het verzet tegen besparingsmaatregelen. Eerder waren er ook acties van postpersoneel en in het onderwijs...

Jean-Claude: “De problemen bij De Post staan het dichtst bij onze problemen. Er moet ook geïnvesteerd worden in het onderwijs, maar bij het spoor en de Post is er sprake van het afschaffen van een openbare dienst. Dat hangt samen met de vraag naar welke samenleving we willen. De overheidsmiddelen worden steeds minder besteed aan de gemeenschap en daartegen moeten we protesteren. Ondanks het feit dat er vandaag meer rijkdom wordt geproduceerd, nemen de inkomsten van de overheid af en moeten de openbare diensten daar een prijs voor betalen. Intussen wordt een kleine minderheid steeds rijker.”

Staking bij het goederenvervoer

Bij het goederenvervoer wordt vanaf donderdag 9 april 22u tot vrijdag 10 april om 22u. Aanleiding is de nieuwe aanval op het statuut van het spoorpersoneel bij het goederenvervoer. De afgelopen jaren waren er aanhoudend hervormingen waarbij het personeel vaak moest opdraaien voor de besparingswoede van de directie. Met de economische crisis wil de directie nu nogmaals het personeel laten betalen.

De stakingsaanzegging drukt een frustratie uit die reeds jarenlang is opgebouwd. In de aanzegging wordt geklaagd over het feit dat personeel “onophoudelijk opofferingen” heeft gedaan: “hervormingen werden herstructureringen, graden werden vakken, het overgangskader werd een definitief, tijdelijk kader, het personeel viel buiten het kader of er was helemaal geen kader meer.”

De economische crisis heeft nu ook gevolgen voor de activiteit bij het goederenvervoer. De directie wil dat opvangen door een aantal reeds langer geplande besparingsmaatregelen door het strot van het personeel te rammen. Normaal wordt op 9 april hierover onderhandeld, maar de vakbonden stellen dat de aanloop naar de onderhandelingen al volstaat om tot een stakingsactie over te gaan.

De directie wil immers dat de productiviteit verder wordt opgevoerd, zelfs indien het ten koste gaat van de veiligheid. Ook wordt de flexibiliteit verhoogd door overplaatsingen naar andere diensten in sommige gevallen verplicht te maken, alsook door het personeel verlofdagen te laten opnemen naargelang het de directie uitkomt. De directie wil het personeel harder en langer laten werken op ogenblikken dat er veel werk is, om op rustiger ogenblikken het personeel op verplicht verlof te sturen. Daarmee wil het uiteraard besparingen kunnen doorvoeren op het personeel. Dat zou gebeuren door ambtshalve pensionering en terbeschikkingstelling wegens het schrappen van de betrekking.

De geplande actie op vrijdag zal gevolgd worden door een weigering om in het paasweekend met overwerk de achterstand in te halen. De acties zullen geen gevolgen hebben voor het reizigersverkeer. Het ongenoegen zit diep. Met de staking kan het personeel een krachtig signaal geven. Het zal echter belangrijk zijn om het personeel ook te informeren en organiseren om samen aan een democratisch opgesteld actieplan te werken. Het zal immers niet stoppen bij deze poging tot ondermijning van het statuut van het spoorpersoneel.