Wat nu met B-Logistics NV?

Nieuw bedrijf, nieuwe arbeidsvoorwaarden?

Enkele maanden geleden kregen de bestuurders een "gelekte" brochure over de nieuwe arbeidsvoorwaarden bij B-Logistics NV. Hierin oa was sprake van 13 urendiensten, een premiesysteem dat hen op het aantal gereden km's verloont, en een automatisch sanctioneringssysteem (dat de premie van een treinbestuurder verlaagd). Een schaalverhoging zat er niet in, wel een kleine bruto-opslag en een bedrijfswagen. De bestuurders die kiezen voor het nieuwe arbeidscontract moesten ook 30 vrije dagen per jaar inleveren.

Kort na lancering van deze brochure, werd ze al teruggeroepen door de directie, want officieel was ze hoegenaamd niet (ondanks het feit dat dit een volledig afgewerkte brochure in de nieuwe livrei was).

Statuut?

Volgens een aantal goed geïnformeerde werknemers is er een probleem met het behoud van het statuut. De directie beweert dat na ondertekening van het contract, de bestuurder zijn statuut behoudt binnen de oude NMBS, en dus gedetacheerd wordt. Echter, de Belgische wetgeving spreekt dit tegen, daar de detachering niet tijdelijk maar permanent is, en omdat het sanctioneringsbeleid zal uitgevoerd worden door het nieuwe bedrijf B-Logistics. De wet zegt dat de werknemer vanaf dan zijn arbeidsovereenkomst met de oude werkgever verliest.

Nieuw premiesysteem?

Veel kunnen we er niet over zeggen, maar dit nieuwe systeem zorgt er wel voor dat bij een dag "reserve" zitten of een rit als reiziger (afgeschafte trein) geen productiviteitspremies worden uitbetaald. Ook is er een coëfficiënt die het premiebedrag omlaag haalt, zodra de treinbestuurder een trein weigert nog tot op bestemming te brengen (bvb: de wagons zijn pas uren later gevuld en de trein kan nog niet vertrekken, dan moet de treinbestuurder wachten). Dit kan leiden tot cowboytoestanden.

Rangeren (wagens herschikken) zal worden betaald aan 8 euro per uur, wat iets meer is dan vandaag.

Brochure teruggeroepen!

Waarom deze nota precies gelekt werd, is onduidelijk. Misschien was het een werknemer die deze schandalige arbeidsvoorwaarden aan de kaak wou stellen. Misschien was het directie die een ballonnetje opliet. Wat er ook van aan is: de directie moet eerst werkgroepen oprichten om de nieuwe arbeidsvoorwaarden en verloningen te onderhandelen met de vakbonden. Tot op vandaag is er nog geen initiatief genomen vanuit het management en de Erkende Organisaties wachten af. Desalniettemin heeft de ACV de nieuwe brochure meteen veroordeeld in een nota net omdat er nog geen werkgroepen (onderhandelingen) zijn geweest.

Buizingen

Blijkbaar wordt er in de toekomst nog héél wat meer flexibiliteit geëist van de werknemers van B-Logistics. Dit komt net na de aanbevelingen van de bijzondere commissie spoorwegveiligheid, waar een aantal aanbevelingen in stonden die de psychosociale lasten en het werkritme van het rijdend personeel ten goede moeten komen. Jammer dat de directie deze aanbevelingen blijkbaar zomaar naast zich neerlegt. Overigens, vele werknemers zijn van mening dat die aanbevelingen moeten verwerkt worden in wetteksten die de rit-en rusttijden op het hele belgische spoorwegnetwerk bepalen, zodat ook privéfirma's zich in de toekomst moeten houden aan strengere regels.

Duitse toestanden

De nieuwe arbeidsvoorwaarden zijn duidelijk aan die van de Duitsers gespiegeld. Dit is zonde, want geen enkel ander buurland kent zo'n moeilijke arbeidssituatie, en in Duitsland vinden geregeld acties plaats tegen hun mensonterende werksituatie. Het enige verschil met de Duitsers, is dat zij wél een tamelijk veilig seininrichtingssysteem bezitten, daar waar België al 30 jaar achterop hinkt tov de buurlanden.

Verzet is nodig!

Enkel omdat de directie ervan uitgaat dat de bestuurders deze zware voorwaarden zullen slikken, maakt dat ze ermee op de proppen durft komen. Het is aan de werknemers om hiertegen in verzet te gaan. Men dient zich op te maken voor zware en harde onderhandelingen waarbij mogelijks van iedereen die niet akkoord gaat een inspanning zal worden gevraagd.

Staking Berlijns openbaar vervoer. Personeel wil 12% opslag van rood-rood bestuur

Overgenomen vanop www.socialisme.be

Afgelopen vrijdag om middernacht begon een staking van het Berlijns openbaar vervoerbedrijf Berliner Verkehrsbetriebe (BVG) en haar dochteronderneming Berlin Transport (BT). Zo goed als alle bussen, trams en metro's van BVG bleven in de depots, terwijl ze op een normale werkdag tot 2,7 miljoen reizigers vervoeren. De staking duurde tot zaterdag 15u.

Kevin Deslyper

De vakbond ver.di reageerde daarmee op de provocatie van de regionale werkgeversfederatie KAV (Kommunalen Arbeitsgebersverbands), die tijdens de onderhandelingen de dag ervoor een 'aanbod' deed, waarbij de lonen van het overgrote deel van de ongeveer 12500 personeelsleden tot en met 2010 bevroren zouden worden.

Enkel de 1200 recentelijk - en tegen slechtere voorwaarden - aangeworven personeelsleden zouden eenmalig 200 euro krijgen, alsook een gespreide loonsverhoging van 6% tegen 2010. Zelfs dat is onvoldoende om de koopkracht te behouden vandaag de dag. Daarom riep de vakbond ver.di op tot een staking - die ongelofelijk succesvol was - en eist ze een loonsverhoging van 12%. Indien BVG niet met een beter voorstel over de brug komt, dreigt ver.di ermee de onderhandelingstafel te verlaten en op te roepen tot een staking van onbepaalde duur.

BVG is 100% eigendom van de stad Berlijn, waar de sociaal-democratische SPD samen met de Die Linke regeert. Onder deze Rood-Rood coalitie heeft sinds 2004 een daling van de lonen plaatsgevonden. Die Linke wordt door zeer veel arbeiders verantwoordelijk geacht voor de matige lonen en het permanent personeelstekort. Ook in andere sectoren zoals de gezondheidszorg heeft Die Linke meegewerkt aan besparingen. In Berlijn voert ze een liberale politiek. Iets wat Die Linke in andere deelstaten net tracht te bestrijden. Meebesturen is niet de taak van een partij die zich wil opwerpen als verdediger van de arbeidersklasse.

Recentelijk slaagde de kleine vakbond van treinbestuurders GDL er na 10 maand en een aantal – door de meerderheid van de bevolking gesteunde - stakingen in een akkoord met Deutsche Bahn, de Duitse spoorwegen, af te dwingen: een loonsverhoging van 11%, een eenmalige som van 800 euro en een verkorting van de werkweek van 41 naar 40 uur. De boodschap voor vele Duitse arbeiders, die allen geconfronteerd worden met een stijgende levensduurte, is duidelijk: strijd loont. De overwinning door GDL heeft zo een effect op de gehele Duitse arbeidersklasse – en dus ook op die vaan BVG.
De strijdbaarheid onder de Duitse arbeiders is groot en is in een opgaande fase. Niet alleen het Berlijns openbaar vervoer staakte vrijdag. Ook in de vestigingen van het energieconcern Vattenfall legde het personeel het werk neer om hun eis voor een loonsverhoging van 8% kracht bij te zetten. Volgens ver.di betoogden in Berlijn alleen al 3000 personeelsleden. Daarnaast demonstreerde - eveneens in Berlijn - 200 personeelsleden van de operagebouwen tegen de CAO-loze toestand die al sinds 2003 bestaat. In Duitsland werd die dag ook gestaakt in de metaalsector en detailhandel.

Op 22 januari vond een betoging plaats van 15000 man tegen de sluiting van een Nokia fabriek in Bochum (waar de directie dreigt om te delokaliseren naar Roemenië – het personeel mag overigens mee om daar te werken aan Roemeense lonen van 110 euro per maand…) . Uit solidariteit legden arbeiders van de nabije Opel fabriek meerdere uren het werk neer. Recent werden cijfers gepubliceerd waaruit bleek dat Duitsland in 2007 580.000 stakingsdagen kende, het grootste aantal in 14 jaar.

Niet verwonderlijk als je kijkt naar de stijgende voedsel- en energieprijzen. In reële termen is de koopkracht van de Duitse gezinnen al vier jaar op rij aan het dalen - in 2007 met net geen procent, terwijl de werkdruk en -onzekerheid blijft stijgen. De strijdbaarheid van de arbeiders en de druk die ze op hun vakbondsleiding uitoefenen, lijkt met de dag groter te worden.

De werkgeversorganisatie VKA publiceerde in november een 10-puntenprogramma voor de CAO-onderhandelingen in 2008, wat als een regelrechte provocatie beschouwd werd. Ze pleiten voor een verlenging van de werkweek en weigeren een reële loonsverhoging. Begin maart lopen de onderhandelingen af. Als er geen overeenkomst is, zijn stakingen zeer waarschijnlijk. Volgens ver.di zijn de voorbereidingen voor nieuwe stakingen in alle regio's volop bezig.
Wordt dus vervolgd...